Seter szkocki

Seter szkocki jest jedną z ras psów, która należy do grupy wyżłów, znajduje się w sekcji wyżłów brytyjskich i irlandzkich w typie seterów. Według klasyfikcji FCI jest poddawany próbom pracy. Ubarwienie seterów jest czarno-rude, a te występowały w Szkocji już w XVII wieku. Nieznany autor jednak opisuje też setery maści czarno-rudej uznawane pod koniec XVIII wieku jako niezbyt szybkie, lecz za to bardzo wytrzymałe, i przy tym o doskonałym węchu. Gdy robiły stójkę, myśliwy pewien mógł być, że przed nim znajduje się zwierzyna. Dalsze wzmianki mówią, że lord von Bute hodował w Szkocji setery czarnej maści, przy czym nie jest jasne czy były one jednolicie czarne, czy też czarne podpalane.

Rasa Seter Szkocki Gordon swe powstanie zawdzięcza  lordowi Alexandrowi Gordon, który w roku  1820 zapoczątkował hodowlę własną seterów. Gordon, chcąc uzyskać psy o umaszczeniu trójkolorowym, skrzyżował setera z czarną suką rasy owczarek (prawdopodobnie szkocki Collie), jednakże bez rezultatu. Nie wiadomo jednak, czy psy te  były użyte do dalszej hodowli.

Właściwa hodowla oraz utrwalenie rasy rozpoczęło się dopiero po śmierci Gordona w 1837 roku, a setery czarnej maści z rudym podpalaniem pojawiły się licznie dopiero w latach 60., natomiast na wystawach osobna klasa gordon setera stworzona została w 1861.Przodkami seterów szkockich njprawdopodobniej były psy zwane Bloodhoundami, po których odziedziczyły one wyraźne fafle.